† ks. Jan Drewniak COr

ur.: 1927.12.12
zm.: 2022.10.17
kongregacja: Studzianna
miejsce śmierci: Studzianna
miejsce pochówku: Studzianna

ks. Jerzy Cedrowski COr

Śmierć ks. Jana Drewniaka COr

Ks. Jan Drewniak urodził się w Jutrosinie, mieście w powiecie rawickim w województwie wielkopolskim. Ojciec Ks. Jana, pan Ignacy był urzędnikiem państwowym, dlatego rodzina przeniosła się w latach trzydziestych ubiegłego wieku do Gdyni. Tam młody Jan spędzał pierwsze lata młodości. Tam uczęszczał przez pięć lat do szkoły powszechnej.

Wybuch II Wojny Światowej spowodował, że rodzina musiała opuścić Wybrzeże i przybyła w rodzinne strony Wielkopolski, która została włączona do Trzeciej Rzeszy. Był to bardzo trudny czas. Młody Janek musiał ciężko pracować w okolicznych majątkach powiatu gostyńskiego.

Po zakończeniu wojny podjął naukę w Miejskim Ogólnokształcącym Koedukacyjnym Gimnazjum w Gostyniu, które ukończył zdaną maturą w 1948 r. Przez cały ten okres nauki mieszkał w konwikcie prowadzonym przez Księży Filipinów na Świętej Górze w Gostyniu.

Znając Kongregację Świętogórska to właśnie do niej wstąpił 1 lipca 1948 r. i rozpoczął studia w Seminarium Duchownym w Tarnowie. Jednak będąc na wakacjach po pierwszym roku studiów w Studziannie i poznawszy charakter pracy duszpasterskiej w tym miejscu, postanowił przenieść się do Kongregacji Studziańskiej kontynuując studia w Tarnowie. Ukończył je przyjęciem święceń kapłańskich 3 maja 1953 r. z rąk J.  Eksc. Ks. Bpa Jana Stepy — Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej. Tak rozpoczęła się Bogu Najwyższemu, Najświętszej Maryi Pannie Świętorodzinnej i ludziom poświęcona przez ponad 94 letnie życie i ponad 69 letnie posługiwanie w Chrystusowym kapłaństwie posługa Ks. Jana. Tylko pięć lat z tego bogatego życia spędził na ziemi włoskiej we wspólnocie filipińskiej w Genui. Reszta to posługa przy studziańskim sanktuarium i w parafii. Był Superiorem tej kongregacji przez pięć lat, kilkanaście lat pełnił posługę proboszcza tutejszej Parafii. Przez szereg lat był opiekunem chóru parafialnego a także kilka lat orkiestry klasztornej. W kongregacji pełnił tez funkcję kronikarza. Był czuły na ludzkie potrzeby. W stanie wojennym był inicjatorem sprowadzania z zagranicy różnych darów dla ludzi tutejszej parafii i okolic. Powołał do istnienia Parafialny Zespół Charytatywny dla niesienia pomocy ludziom szczególnie samotnym i potrzebujących. Angażował się też w ruch na rzecz trzeźwości w naszej parafii i gminie. Był inicjatorem powołania Stowarzyszenia Przyjaciół tego sanktuarium dla pomocy materialnej w jego utrzymaniu, ale również charytatywnej na rzecz ludzi potrzebujących. Większość jego posługi to dbałość o sanktuarium i klasztor jako minister tutejszej Kongregacji. Ciągle zabiegany, zatroskany i bogaty w różne inicjatywy nie tylko materialne. Ciągle w ruchu aż do wypadku jakiemu uległ prawie dwa lata temu w wyniku czego doszło do złamania nogi. Przeżył wówczas ogromny wstrząs, po którym już nie wrócił do swojej sprawności pomimo pomocy wielu ludzi. Te prawie dwa lata to jego rekolekcje w łóżku połączone z dźwiganiem krzyża cierpienia, który szczególnie dotknął go przez ostatnie miesiące, kiedy zaczął powoli odchodzić, coraz częściej przychodziły chwile nieświadomości. I w końcu przyszło popołudnie 17 października, dzień imienin jego ojca pana Ignacego. W otoczeniu współbraci modlących się przy nim i z różańcem w ręku o godz. 20:45 odszedł do Pana. Wyrażamy wdzięczność Bogu za Jego posługę. Ufamy, że tam przed obliczem Bożym za tak wiele dobra uczynionego tutaj na ziemi otrzyma niewiędnący wieniec chwały. Był zawsze gościnnym i otwartym człowiekiem oraz tym, który potrafił i zawsze chciał okazywać wdzięczność. Dziś na pewno dziękowałby tak wielu ludziom, których spotkał na swojej długiej drodze życia. A my wszyscy, którym dane było Go spotkać na naszej drodze życia pozostaje ufność, że Pan bogaty w miłosierdzie za wszelkie dobro uczynione tutaj na ziemi obdarzy swego sługę nagrodą wieczną.

Dobry Jezu a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie.

Mszy św. pogrzebowej w bazylice studziańskiej 21 października 2022 przewodniczył Prokurator Federacji Polskiej Ks. Mirosław Prasek COr.

Oratoriana 97, s. 24